Η σκηνή έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου. Ημασταν με τη Λίζη Καλλιγά στο ιστορικό αρχοντικό της οικογένειας στις Σπέτσες ένα μεσημεριανό καλοκαίρι καμιά 20αριά χρόνια πριν.