Το ευθύ βλέμμα του κογιότ προς την κάμερα με τον «ροουντράνερ» ανάμεσα στα σαγόνια του είναι ο μικρός θάνατος μιας παιδικής βεβαιότητας: Πως το τέλος είναι πάντα αίσιο για τον αδύναμο, συμπαθή ήρωα. Οχι, ο πάνθηρας δεν ήταν ροζ, τα μανιτάρια δεν έκρυβαν στρουμφοχωριό, οι Φλίντστοουνς δεν είχαν λίθινα αμάξια και ο ροουντράνερ στο τέλος […]