Πολύ υψηλά στη λίστα των κινδύνων, που αντιμετωπίζει η επιχείρηση τους, τοποθετούν οι 'Έλληνες το ηλεκτρονικό έγκλημα, με τη χώρα να κατέχει μόλις τη δεύτερη θέση παγκοσμίως (μετά από το Ηνωμένο Βασίλειο) μεταξύ των χωρών, οι οποίες αξιολογούν το κυβερνο-εγκλημα ως βασική απειλή για την εταιρεία τους. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το πρόβλημα φαίνεται να λαμβάνεται ιδιαίτερα σοβαρά υπόψη, καθώς το 74%, περίπου, των στελεχών θεωρούν ότι είναι ιδιαιτέρα σημαντικός κίνδυνος.

Την εικόνα που έχουν 'Έλληνες και Βρετανοί για το e-έγκλημα δεν φαίνεται να συμμερίζονται πολλές επιχειρήσεις, όσον αφορά τις αναδυόμενες απειλές για μια επιχείρηση. Παρά την εμφανή ομοφωνία σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με το σημαντικό μέγεθος της απειλής από το ηλεκτρονικό έγκλημα, σχεδόν οι μισοί από τους ερωτηθέντες (48%) θεωρούν ότι αποτελεί ένα, σχετικά, χαμηλό κίνδυνο για την επιχείρηση τους. 

Τα συμπεράσματα της έρευνας, αναδεικνύουν ότι τα στελέχη, ενδεχομένως, να μην έχουν εκτιμήσει σωστά τους κινδύνους του ηλεκτρονικού εγκλήματος. Οι ερωτηθέντες ανησυχούν περισσότερο για τους hackers (48%) και υποτιμούν τον κίνδυνο από οργανωμένους φορείς ηλεκτρονικού εγκλήματος, καθώς και από επιθέσεις προερχόμενες από ξένες χώρες.

Τα παραπάνω ενδιαφέροντα στοιχεία προκύπτουν από έρευνα της Εrnst&Υoung (ΕΥ), στην οποία συμμετείχαν πάνω από 2.700 στελέχη από 59 χώρες και η οποία διαπιστώνει ανησυχητικά επίπεδα διαφαινόμενης απάτης, δωροδοκίας και διαφθοράς ανά τον κόσμο. 

Η 13η έρευνα της ΕΥ κατά της απάτης “Overcoming compliance fatigue: reinforcing the commitment to ethical growth” διαπιστώνει ότι περίπου το 40% των στελεχών θεωρούν ότι η δωροδοκία και η διαφθορά είναι ευρέως διαδεδομένη στη χώρα τους. Στην Ελλάδα, παρόλο που παραδοσιακά το ποσοστό αυτό είναι αυξημένο, οι ερωτηθέντες θεωρούν ότι όχι μόνο υπάρχει η δέσμευση των διοικήσεων για την πάταξη του φαινομένου αυτού, αλλά και έμπρακτα έχουν επιβληθεί ποινές σε στελέχη που επέδειξαν παραβατική συμπεριφορά.

Πάντως, παρά τις αισιόδοξες διαπιστώσεις, η Ελλάδα συγκεντρώνει εξαιρετικά υψηλά ποσοστά θετικών απαντήσεων στην ερώτηση: “Πρακτικές δωροδοκίας/διαφθοράς συμβαίνουν εκτεταμένα σε επιχειρήσεις στη χώρα σας;”. Μάλιστα, μετά από τη Νιγηρία, με 88%, την Κένυα, με 87%, τη Νότια Αφρική, με 78, η Ελλάδα, με 72% βρίσκεται στην ίδια θέση με τη Ναμίμπια και σε ελαφρά καλύτερη σε σχέση με την Κολομβία με 71% και τη Βραζιλία με 70%.

Σωστές επιλογές στη διαχείριση του κινδύνου
Οι δυσκολίες, που αντιμετωπίζουν τα ανώτερα στελέχη, δυσχεραίνονται από την ανεπαρκή ενημέρωση για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν. Σύμφωνα με την έρευνα, τα ανώτερα στελέχη είναι λιγότερο πιθανό να παρακολουθήσουν προγράμματα εκπαίδευσης για την πρόληψη και καταστολή απάτης και διαφθοράς  σε σχέση με τις ομάδες τους (σε ποσοστό 38%) ή να συμμετάσχουν σε μια εκτίμηση κινδύνου για την πρόληψη και καταστολή απάτης και διαφθοράς (σε ποσοστό 30%).

Τα συγκεκριμένα στατιστικά είναι ανησυχητικά, καθώς αυτά τα στελέχη είναι προφανώς εκτεθειμένα σε καταστάσεις, που απειλούν την ακεραιότητά τους σε καθημερινή βάση.

Από την έρευνα, προκύπτει ότι έχει επέλθει κόπωση από την προσπάθεια εφαρμογής κανονιστικής συμμόρφωσης μέσα στις επιχειρήσεις, σε μια εποχή που οι εταιρείες αντιμετωπίζουν προβλήματα στο να αφιερώσουν πόρους προς την εφαρμογή της. 

Σε ένα ρυθμιστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο η διεθνής συνεργασία γίνεται όλο και πιο συχνή, οι ερωτηθέντες περιέγραψαν, κατά κύριο λόγο, ένα στατικό εσωτερικό περιβάλλον κανονιστικής συμμόρφωσης, καθώς μία στις πέντε επιχειρήσεις ακόμα δεν έχει πολιτική κατά της απάτης και της διαφθοράς, ενώ το 45% των οργανισμών δεν έχουν ακόμα μια γραμμή καταγγελίας περιστατικών απάτης, με το σχετικό ποσοστό στην Ελλάδα να ανέρχεται στο 56%.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με την έρευνα, λιγότερο από το 50% των ερωτηθέντων έχουν παρακολουθήσει εκπαίδευση κατά της απάτης και της διαφθοράς, την ίδια στιγμή που λιγότερο από το ένα τρίτο των επιχειρήσεων διεξάγουν έλεγχο δέουσας επιμέλειας κατά της διαφθοράς ως μέρος των διαδικασιών συγχωνεύσεων και εξαγορών. 

Να σημειωθεί ότι η έρευνα βασίστηκε σε συνεντεύξεις με περισσότερα από 2.700 στελέχη σε 59 χώρες, συμπεριλαμβανομένων οικονομικών διευθυντών, διευθυντών κανονιστικής συμμόρφωσης,  γενικών νομικών συμβούλων και των επικεφαλείς εσωτερικού ελέγχου.