Εικόνες από ένα όχι και πολύ μακρινό - αφού αφορά το 2020 - μέλλον, όπου το ψηφιακό σύμπαν θα είναι 10 φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του 2013, ενώ το πλήθος των συσκευών με σύνδεση στο διαδίκτυο θα έχει φτάσει τα 32 δισεκατομμύρια, περιγράφουν οι αναλυτές. Ήδη, εξαιτίας - ως ένα βαθμό - του Ίντερνετ των Πραγμάτων, το μέγεθος του ψηφιακού σύμπαντος διπλασιάζεται κάθε δύο χρόνια, ενώ μέχρι το 2020 αναμένεται να φθάσει τα 44 τρισεκατομμύρια gigabytes από τα 4,4 τρις το 2013. 

Τα παραπάνω, εξόχως ενδιαφέροντα, συμπεράσματα κοινοποίησε η EMC Corporation, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της πιο πρόσφατης μελέτης της IDC για το Ψηφιακό Σύμπαν (Digital Universe) και ειδικότερα για τις ευκαιρίες και την αξία που δημιουργεί το Ίντερνετ των Πραγμάτων (Internet of Things). Η γνωστή εταιρεία έρευνας και ανάλυσης, η οποία πραγματοποίησε φέτος τη - μοναδική στον κόσμο - μελέτη της για έβδομη χρονιά, είχε στόχο να εκτιμήσει τον όγκο των δεδομένων που παράγονται σε ετήσια βάση και παράλληλα να κάνει και μία πρόβλεψη σε σχέση με το πώς αναμένεται να διαμορφωθεί η τάση αυτή στο μέλλον.

Η φετινή μελέτη, με τίτλο “The Digital Universe of Opportunities: Rich Data and the Increasing Value of the Internet of Things”, εστιάζει στο πώς οι τεχνολογίες ασύρματων επικοινωνιών, οι έξυπνες συσκευές και οι software-defined επιχειρήσεις συμβάλλουν αποφασιστικά στην εκτόξευση του όγκου των δεδομένων, σε παγκόσμιο επίπεδο. 

Και για να καταλάβουμε καλύτερα τις αναλογίες:
Σήμερα, ο όγκος των πληροφοριών, που υπάρχουν στο ψηφιακό σύμπαν θα γέμιζε μια στοίβα iPad Air (Πάχος iPad Air = 0.29 ίντσες, χωρητικότητα = 128 gigabyte), ύψους 253.704 χιλιομέτρων, ή αλλιώς τα 2/3 της απόστασης ανάμεσα στη γη και τη σελήνη. Μέχρι το 2020, θα υπάρχουν 6,6 τέτοιες στοίβες.

Σήμερα, το μέσο νοικοκυριό παράγει data, τα οποία είναι αρκετά για να γεμίζουν 65 iPhones (32gb) το χρόνο. Το 2020, ο αριθμός αυτός θα φτάσει τα 318 iPhones.

Σήμερα, εάν ένα byte ισοδυναμούσε με ένα γαλόνι νερό, θα αρκούσαν μόλις 10 δευτερόλεπτα για να γεμίσει ένα κανονικό σπίτι με νερό. Το 2020, η ίδια διαδικασία θα χρειαζόταν μόνο 2 δευτερόλεπτα. 

Το “Ίντερνετ των Πραγμάτων”
Το Ίντερνετ των Πραγμάτων απαρτίζεται από δισεκατομμύρια αντικείμενα καθημερινής χρήσης, τα οποία διαθέτουν μία μοναδική ταυτότητα και έχουν την ικανότητα να καταγράφουν, να μεταδίδουν και να λαμβάνουν δεδομένα, αυτόματα. Όπως, για παράδειγμα, ένας αισθητήρας στο παπούτσι μας, ο οποίος καταγράφει την ταχύτητα με την οποία τρέχουμε ή μια γέφυρα, που συγκεντρώνει πληροφορίες σχετικά με το κυκλοφοριακό φορτίο.

Σύμφωνα με την IDC, ο αριθμός των συσκευών, που μπορούν να συνδεθούν στο Ίντερνετ πλησιάζει σήμερα τα 200 δισεκατομμύρια, με το 7% από αυτές (ή αλλιώς, 14 δισεκατομμύρια) να είναι ήδη συνδεδεμένες και να μπορούν να επικοινωνούν μέσω διαδικτύου. Τα δεδομένα από τις δικτυωμένες συσκευές αντιπροσωπεύουν σήμερα το 2%, σχεδόν, του όγκου των πληροφοριών σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ μέχρι το 2020 θα αντιπροσωπεύουν το 10% των data, που παράγονται παγκοσμίως.

Το Ίντερνετ των Πραγμάτων επηρεάζει και των όγκο των “χρήσιμων πληροφοριών” - δηλαδή των δεδομένων, που μπορούν να υποβληθούν σε ανάλυση - στο εσωτερικό του ψηφιακού σύμπαντος. Το 2013, μόνο το 22% των πληροφοριών του ψηφιακού σύμπαντος θεωρήθηκε αξιοποιήσιμο, ενώ το ποσοστό των δεδομένων, που αναλύθηκαν στην πράξη, ήταν μικρότερο από 5%, αφήνοντας έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών να αποτελεί τη “μαύρη ύλη” του ψηφιακού σύμπαντος. Μέχρι το 2020 και χάρη στην ανάπτυξη του Ίντερνετ των Πραγμάτων, περισσότερο από το 35% του συνόλου των δεδομένων θα θεωρούνται χρήσιμα, όμως το ποσοστό αυτών που τελικά θα αξιοποιηθούν αποτελεί θέμα των επιχειρήσεων. Οι εικόνες, που περιγράφουν, οι αναλυτές αποτελούν μια τεράστια πρόκληση για τις επιχειρήσεις προκειμένου να διαχειριστούν, να αποθηκεύσουν και να προστατεύσουν έναν τόσο μεγάλο όγκο πληροφοριών κάθε τύπου. Για παράδειγμα, η IDC υπολογίζει ότι το 40% των δεδομένων που βρίσκονται στο ψηφιακό σύμπαν, χρειάζονται κάποιο επίπεδο ασφαλείας, από την απλή προστασία προσωπικών δεδομένων μέχρι την πλήρη κρυπτογράφηση. Παρόλα αυτά, μόλις τα μισά, δηλαδή το 20%, προστατεύονται στην πράξη.

Γεωγραφική κατανομή
Σύμφωνα με την έρευνα, οι αναδυόμενες αγορές παράγουν περισσότερα δεδομένα:
Αυτή τη στιγμή, το 60% των δεδομένων του ψηφιακού σύμπαντος προέρχεται από ώριμες αγορές, όπως η Γερμανία, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ, όμως μέχρι το 2020 η κατάσταση θα αντιστραφεί και αναδυόμενες αγορές, όπως η Βραζιλία, η Κίνα, η Ινδία, το Μεξικό και η Ρωσία θα παράγουν το μεγαλύτερο ποσοστό των data.

Ο ρυθμός αύξησης των data ξεπερνά τον αντίστοιχο του storage:
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η χωρητικότητα που είναι διαθέσιμη για την αποθήκευση δεδομένων αναπτύσσεται με ρυθμό μικρότερο από το ρυθμό αύξησης του ψηφιακού σύμπαντος. Το 2013, η διαθέσιμη χωρητικότητα θα επαρκούσε για την αποθήκευση μόλις του 33% του ψηφιακού σύμπαντος. Ευτυχώς, το μεγαλύτερο ποσοστό των δεδομένων έχει προσωρινό χαρακτήρα (π.χ. streaming από το Netflix ή το Hulu, διαδραστικά παιχνίδια μεταξύ κατόχων Xbox ONE, εκπομπές ψηφιακής TV, κ.λπ.), πράγμα που σημαίνει ότι δεν απαιτείται η αποθήκευση τους. 

Από την έρευνα προκύπτει, εξάλλου, ότι το ποσοστό των data, που θα έχουν σχέση με το cloud θα διπλασιαστεί: Το 2013, λιγότερο από το 20% των data του ψηφιακού σύμπαντος “ακουμπούσε” σε υποδομές cloud. Μέχρι το 2020, το ποσοστό αυτό θα φτάσει το 40%. Όπως προκύπτει από την έρευνα, τα δύο τρίτα των δεδομένων στο ψηφιακό σύμπαν δημιουργούνται από τους καταναλωτές ή τους υπαλλήλους των επιχειρήσεων, όμως παρ’ όλα αυτά, οι επιχειρήσεις ενέχουν νομική ευθύνη για το 85% του ψηφιακού σύμπαντος.



© Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Πληροφορικής & Επικοινωνιών Ελλάδας - ΣΕΠΕ, 2008 - 2014