Πάντα έχω την εντύπωση πως περπατώ μ’ έναν άνθρωπο, αρκεί να ’χω πάνω μου ένα μικρό βιβλίο. Καυχιέμαι ότι εφηύρα το εξής παιχνίδι: παροτρύνω βιβλία μικρά και αταίριαστα να κουβεντιάζουν μεταξύ τους και μαζί μου, μέχρι που καθ’ οδόν ανακαλύπτουμε όσα μας ενώνουν.