Στη μεταπολεμική Πολωνία, ο Πάβελ Παβλικόφσκι αφηγείται την ιστορία της Ζούλα, μιας νεαρής τραγουδίστριας με έντονη προσωπικότητα, και του Βίκτορ, ενός πιανίστα και μουσικού διευθυντή που αναγνωρίζει αμέσως το ταλέντο της.