Το κέντρο της Αθήνας έχει γεμίσει με αστέγους. Οι περισσότεροι ζουν μόνοι, αλλά όλο και συχνότερα βλέπω οικογένειες με ανήλικα παιδιά. Περνώντας πλάι τους και ψάχνοντας τα ψιλά μου, χαμηλώνω το κεφάλι από ντροπή και στενοχώρια.