Τα συνέδρια των σοσιαλιστικών κομμάτων ήταν κάποτε τα εργαστήρια της πολιτικής τους ταυτότητας. Συνδέοντας τις κοινωνικές διαιρέσεις με πολιτικό σχέδιο, τα συμφέροντα με τις ταυτότητες και τις ταυτότητες με την οργανωμένη εκπροσώπηση, λειτουργούσαν ως τόποι επανασύστασης στο εκλογικό ακροατήριο.