Υπέρ της άποψης ότι η πώληση υπολογιστή, εξοπλισμένου με προεγκατεστημένα λογισμικά, δεν συνιστά, αφεαυτής, αθέμιτη εμπορική πρακτική τάσσεται, με απόφαση του, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Εξάλλου, το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι η μη αναγραφή της τιμής καθενός από τα προεγκατεστημένα λογισμικά δεν συνιστά παραπλανητική εμπορική πρακτική.

Η πώληση υπολογιστή εξοπλισμένου με προεγκατεστημένα λογισμικά δεν συνιστά, αφεαυτής, αθέμιτη εμπορική πρακτικήΗ χθεσινή απόφαση έρχεται σε απάντηση σχετικού αιτήματος των γαλλικών δικαστικών Αρχών, μετά από προσφυγή Γάλλου πολίτη, ο οποίος το 2008, αγόρασε ένα φορητό υπολογιστή (Sony) εξοπλισμένο με προεγκατεστημένα λογισμικά (Microsoft Windows Vista και διάφορα λογισμικά εφαρμογής).

Κατά την πρώτη χρήση του υπολογιστή αυτού, ο V. Deroo Blanquart αρνήθηκε να αποδεχθεί τη “σύμβαση άδειας χρήσης τελικού χρήστη” του λειτουργικού συστήματος και ζήτησε από τη Sony να του αποδώσει το μέρος της τιμής αγοράς, που αντιστοιχεί στο κόστος των προεγκατεστημένων λογισμικών. Η Sony αρνήθηκε, αλλά πρότεινε στον V. Deroo-Blanquart να ακυρώσει την αγορά και να του επιστρέψει το σύνολο της τιμής, με αντίστοιχη επιστροφή του αγορασθέντος υλικού. Αφού απέρριψε την πρόταση αυτή, ο V. Deroo-Blanquart ενήγαγε τη Sony, ζητώντας αποζημίωση για τα προεγκατεστημένα λογισμικά και για τη ζημία, που υπέστη λόγω αθέμιτων εμπορικών πρακτικών.

“Πράγματι, οδηγία της Ε.Ε. απαγορεύει τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, οι οποίες στρεβλώνουν την οικονομική συμπεριφορά των καταναλωτών και είναι αντίθετες προς τις απαιτήσεις της επαγγελματικής ευσυνειδησίας, όπως, μεταξύ άλλων, τις παραπλανητικές εμπορικές πρακτικές και τις επιθετικές εμπορικές πρακτικές”, σημειώνει ο Δικαστήριο.

Εμπορική πρακτική
Το γαλλικό ακυρωτικό δικαστήριο ζήτησε από το Δικαστήριο της Ε.Ε. να διευκρινιστεί αν η εμπορική πρακτική της πώλησης υπολογιστή, εξοπλισμένου με προεγκατεστημένα λογισμικά χωρίς να παρέχεται στον καταναλωτή η δυνατότητα να αποκτήσει το ίδιο μοντέλο του υπολογιστή χωρίς προεγκατεστημένα λογισμικά, συνιστά αθέμιτη εμπορική πρακτική. Αφετέρου ζήτησε την άποψη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αν, στο πλαίσιο συνοδευόμενης με παρεπόμενες παροχές προσφοράς η οποία συνίσταται στην πώληση υπολογιστή εξοπλισμένου με προεγκατεστημένα λογισμικά, η μη αναγραφή της τιμής καθενός από τα λογισμικά αυτά συνιστά παραπλανητική εμπορική πρακτική.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε αρνητικά και στις δύο περιπτώσεις. Στο δεύτερο ερώτημα δε υπενθύμισε ότι “εμπορική πρακτική θεωρείται παραπλανητική, όταν παραλείπει ουσιώδεις πληροφορίες που χρειάζεται ο μέσος καταναλωτής για να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση συναλλαγής και ως εκ τούτου, τον οδηγεί ή ενδέχεται να τον οδηγήσει, να λάβει απόφαση συναλλαγής την οποία διαφορετικά δεν θα ελάμβανε”.

Κατόπιν τούτου, έκρινε ότι “η μη αναγραφή της τιμής καθενός από τα λογισμικά αυτά δεν μπορεί να εμποδίσει τον καταναλωτή να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση συναλλαγής, ούτε ενδέχεται να τον ωθήσει να λάβει απόφαση συναλλαγής την οποία, διαφορετικά, δεν θα ελάμβανε”. Για να καταλήξει ότι “εφόσον η τιμή καθενός από τα λογισμικά αυτά δεν συνιστά ουσιώδη πληροφορία, η μη αναγραφή της τιμής των λογισμικών δεν θεωρείται παραπλανητική εμπορική πρακτική”.