Υπέρ ενός ισχυρότερου “φίλτρου προστασίας” των καταναλωτών τάσσεται το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σε ό,τι αφορά στις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Στο πλαίσιο αυτό εισηγείται ότι τα κράτη - μέλη μπορούν να επιτηρούν αν εταιρείες, οι οποίες μολονότι είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος, παρέχουν επί του εδάφους τους υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τηρούν τους κανόνες περί προστασίας των αγοραστών. Αντιθέτως, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, τα κράτη - μέλη μπορούν να υποχρεώνουν τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις να ιδρύουν επί του εδάφους τους θυγατρική εταιρεία ή υποκατάστημα.



Κατά το Δικαστήριο, οι εθνικές αρχές μπορούν να ζητούν από τις επιχειρήσεις τις πληροφορίες, που είναι αναγκαίες για να εξακριβώνουν την τήρηση των όρων για την προστασία των καταναλωτών, όταν λαμβάνουν καταγγελία ή διεξάγουν έρευνα με δική τους πρωτοβουλία. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη - μέλη μπορούν να κινούν διαδικασίες επιτηρήσεως ως προς τη δραστηριότητα, επί του εδάφους τους, των παρεχόντων υπηρεσίες ηλεκτρονικών υπηρεσιών οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος - μέλος της Ένωσης. Αντιθέτως, τα κράτη - μέλη δεν μπορούν να απαιτούν από τους εν λόγω παρέχοντες υπηρεσίες τη δημιουργία θυγατρικής εταιρίας ή υποκαταστήματος επί του εδάφους τους, διότι η υποχρέωση αυτή προσκρούει στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.

Να σημειωθεί ότι η διαδικασία έκδοσης προδικαστικής αποφάσεως παρέχει στα δικαστήρια των κρατών - μελών τη δυνατότητα να υποβάλουν στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί, ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή με το κύρος πράξεως οργάνου της Ένωσης. Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να επιλύσει τη διαφορά αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου. Η απόφαση αυτή δεσμεύει, ομοίως, άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων ανακύπτει παρόμοιο ζήτημα.

Ιστορικό
Η συγκεκριμένη απόφαση του Δικαστηρίου αφορά την UPC, εταιρεία η οποία παρέχει, από το Λουξεμβούργο, πακέτα υπηρεσιών μεταδόσεως ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων, με χρήση συστήματος υπό όρους προσβάσεως, τα οποία αναμεταδίδονται μέσω δορυφόρου. Οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται σε συνδρομητές εγκατεστημένους σε άλλα κράτη μέλη, μεταξύ των οποίων η Ουγγαρία. Κατόπιν καταγγελιών, που υπέβαλαν συνδρομητές της UPC, οι ουγγρικές αρχές ζήτησαν από την UPC να τους κοινοποιήσει πληροφορίες σχετικές με τη συμβατική της σχέση με έναν από τους πελάτες της.

Εντούτοις, η UPC αρνήθηκε να προσκομίσει τις πληροφορίες αυτές για τον λόγο ότι, εφόσον η έδρα της είναι στο Λουξεμβούργο, οι ουγγρικές αρχές δεν ήσαν αρμόδιες να κινήσουν διαδικασία επιτηρήσεως κατά της UPC. Καθόσον δεν έλαβαν τις ζητηθείσες πληροφορίες, οι ουγγρικές αρχές επέβαλαν πρόστιμο στην UPC. Αφού η UPC άσκησε προσφυγή αμφισβητώντας το πρόστιμο, το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο της Βουδαπέστης, Ουγγαρία) ζήτησε, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν οι ουγγρικές αρχές έχουν αρμοδιότητα σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης να επιτηρούν τη δραστηριότητα της UPC στην Ουγγαρία.

Με την απόφαση του το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η παρεχόμενη από την UPC υπηρεσία αποτελεί “υπηρεσία ηλεκτρονικών υπηρεσιών”. Συναφώς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η οδηγία για την αδειοδότησή   παρέχει στα κράτη - μέλη τη δυνατότητα να απαιτούν την καταχώριση της ενάρξεως παροχής τέτοιου είδους υπηρεσίας στο έδαφός τους. Επίσης, η οδηγία επιτρέπει στο κράτος - μέλος, στο έδαφος του οποίου διαμένουν οι αποδέκτες της εν λόγω υπηρεσίας, να εξαρτά την παροχή της από ορισμένες προϋποθέσεις που άπτονται του τομέα ηλεκτρονικών υπηρεσιών.

Νατάσα Φραγκούλη