Μια “ψηφιακή Ελλάδα”, όπου το 30% της εγχώριας αγοράς ψηφιακών τεχνολογιών θα καλύπτεται από προϊόντα Made in Greece, η digital οικονομία θα έχει προσθέσει 6% στο ΑΕΠ και το 70% του πληθυσμού θα σερφάρει με ταχύτητες άνω των 100 Mbps, περιγράφει, με ορίζοντα το 2021, η Στρατηγική για την Ψηφιακή Ανάπτυξη 2014 - 2020. Ο πήχης, που βάζει η Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων για τη χρήση και αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών στην Ελλάδα, με ορίζοντα το 2021, όπως προκύπτει από το σχετικό κείμενο, που τέθηκε χθες σε διαβούλευση, μπαίνει πολύ υψηλά. Για την επίτευξη του, ο προβλεπόμενος προϋπολογισμός (δημόσια δαπάνη) εκτιμάται σε €1,7 δις.

Η Στρατηγική για την Ψηφιακή Ανάπτυξη θα εξειδικευτεί περαιτέρω σε Άξονες και χρηματοδοτικούς πόρους, κυρίως στο πλαίσιο του “επιχειρησιακού προγράμματος - ομπρέλα για τον τομέα ΤΠΕ”, το οποίο αντλεί και συντίθεται από πόρους από τα επιμέρους Επιχειρησιακά Προγράμματα, που παρουσιάστηκαν στην αρχιτεκτονική του νέου ΕΣΠΑ. Πάντως, τα σημερινά στοιχεία για τις επιδόσεις της χώρας μας, που επικαλούνται και οι ίδιοι συντάκτες του σχετικού κειμένου, υποδεικνύουν και το μέγεθος της υπέρβασης, που πρέπει να κάνει η Ελλάδα, για να αντικρύσει, σε μια επταετία από σήμερα, τον ψηφιακό εαυτό της. 

Ψηφιακή Ελλάδα 2021
Στο κείμενο της διαβούλευσης γίνεται λόγος για ένα “ρεαλιστικά εφικτό σενάριο”, όπου το 2021 στην Ελλάδα:

Τουλάχιστον το 70% του πληθυσμού, σε περισσότερο από το 50% της επικράτειας, θα διασυνδέεται σε δίκτυα επόμενης γενιάς με ταχύτητες άνω των 100 Mbps.

Τουλάχιστον 50% των νέων θα έχουν ιδρύσει εταιρείες, που θα αναπτύσσουν καινοτόμες υπηρεσίες και προϊόντα, αξιοποιώντας το διαδίκτυο και τις ψηφιακές τεχνολογίες και έχοντας πρόσβαση σε μία σειρά από χρηματοδοτικά εργαλεία σε κάθε στάδιο ανάπτυξης τους.

Η ψηφιακή οικονομία θα έχει προσθέσει στο ΑΕΠ 6%.

Περισσότερο από το 30% της ελληνικής αγοράς ψηφιακών τεχνολογιών θα καλύπτεται από προϊόντα, που θα έχουν δημιουργηθεί στη χώρα μας.

Όλα τα δημόσια δεδομένα, που ενδιαφέρουν επιχειρήσεις και τους πολίτες, θα διατίθενται πλέον από το κράτος ανοικτά και ελεύθερα.

Το σύνολο των ψηφιακών μητρώων του κράτους θα διαλειτουργούν με ασφάλεια και σεβασμό στα προσωπικά δεδομένα και θα παρέχονται έξυπνες διαδικτυακές υπηρεσίες.

Η δημόσια διοίκηση θα έχει ψηφιοποιήσει το σύνολο των διεργασιών, υπηρεσιών και δεδομένων και θα επιτρέπει την εκτέλεση σύνθετων ηλεκτρονικών υπηρεσιών από κάθε μέσο και κυρίως από κινητά τηλέφωνα.

Όλοι οι πολίτες κάθε ηλικίας θα έχουν εξοικειωθεί και θα κάνουν χρήση ηλεκτρονικών υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας από κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Η ζωή στην πόλη και στην περιφέρεια θα είναι πιο ανθρώπινη με λιγότερους ρύπους, περισσότερο ποιοτικό χρόνο με πρόσβαση σε διαδικτυακές υπηρεσίες πολιτισμού, τουρισμού, υγείας και ψυχαγωγίας και βελτιωμένες συνδυασμένες μεταφορές.

Κάθε μαθητής/σπουδαστής θα έχει πρόσβαση σε ψηφιακό περιεχόμενο σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. 

Χάσμα
Λαμβάνοντας υπόψη τις σημερινές, μάλλον “αναιμικές”, ψηφιακές επιδόσεις της Ελλάδας, οι στόχοι δείχνουν εξαιρετικά φιλόδοξοι, γεγονός που εμμέσως αναγνωρίζουν και οι ίδιοι οι συντάκτες του σχεδίου, επισημαίνοντας ότι, δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της χώρας, επιδιώκεται στην ουσία “να πετύχουμε περισσότερα με λιγότερους πόρους (doing more with less)”.

Το κείμενο της διαβούλευσης παραθέτει μια σειρά στοιχείων, που δείχνουν τη σημερινή υστέρηση του ψηφιακού βηματισμού της Ελλάδας. Για παράδειγμα, στο δείκτη τεχνολογικής ετοιμότητας, που δημοσιεύει το World Economic Forum, η Ελλάδα κατατάσσεται (2012) στην 59η θέση μεταξύ 142 χωρών, με βαθμολογία 3,9 - που κυμαίνεται λίγο πάνω από το “άσχημα” – αποδεικνύοντας, στην πράξη, την αδυναμία της χώρας να αποκομίσει τα οφέλη της τεχνολογικής υποδομής που διαθέτει. Περαιτέρω, στο Ψηφιακό Βαθμολόγιο έως το 2013, σε 65 από τους 84 δείκτες η Ελλάδα υστερεί του μέσου ευρωπαϊκού όρου (77% των δεικτών). 

Πλεονεκτήματα
Παρά την υστέρηση, ωστόσο, η Ελλάδα διαθέτει και σημαντικά πλεονεκτήματα για την επίτευξη των στόχων. Σύμφωνα με το κείμενο της διαβούλευσης, που επικαλείται σχετικές διεθνείς μελέτες, αυτά εστιάζονται, μεταξύ άλλων, στο σημαντικό αριθμό υψηλού επιπέδου επιστημόνων ΤΠΕ, ο οποίος παραμένει αναξιοποίητος αναζητώντας διεξόδους, εκτός Ελλάδας (brain drain). “Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι ο τομέας των ΤΠΕ είναι, κυρίως, εντάσεως γνώσης και όχι εντάσεως κεφαλαίου άρα, δεν απαιτεί μεγάλες συγκριτικά κεφαλαιουχικές επενδύσεις, αποτελούν μοναδική ευκαιρία σε περίοδο ανάκαμψης, να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην στρατηγική βιώσιμης ανάπτυξης στον τομέα των ΤΠΕ, με ξεκάθαρο πρόσημο”, αναφέρεται σχετικά. 

7 τομείς παρέμβασης
Η εθνική στρατηγική για την Ψηφιακή Ανάπτυξη προκρίνει πέντε βασικούς στόχους, “Γνήσια Πρόσβαση σε προηγμένες ψηφιακές υποδομές”, “Η επιχειρηματικότητα, ανταγωνιστική στο διεθνές ψηφιακό περιβάλλον”, “Έξυπνη λειτουργία και διασύνδεση του Κράτους”, “Ψηφιακή Συνοχή για τις κοινωνικές προκλήσεις”, “Έξυπνα βιώσιμο οικοσύστημα για καλύτερη ποιότητα ζωής” και εντοπίζει επτά τομείς παρέμβασης:

1. Ανοιχτά δεδομένα (Open data).
2. Διαλειτουργικότητα (interoperability).
3. Έξυπνες εφαρμογές και υπηρεσίες (Smart applications and services).
4. Προσβασιμότητα (Access).
5. Επίτευξη κρίσιμης μάζας (critical mass): Αφορά στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας στην ψηφιακή οικονομία και στην εξωστρέφεια, με σκοπό την εξισορρόπηση της απαιτούμενης ζήτησης και της προσφοράς συστημάτων και υπηρεσιών ΤΠΕ.
6. Ψηφιακές Δεξιότητες (Digital skills)
7. IT διακυβέρνηση και αλλαγή. 

Νατάσα Φραγκούλη

© Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Πληροφορικής & Επικοινωνιών Ελλάδας - ΣΕΠΕ, 2008 - 2014