Στο τραπέζι του διαλόγου μεταξύ των συναρμόδιων Κοινοτικών οργάνων θα βρεθεί, εκ νέου, στα τέλη Απριλίου το σχέδιο Οδηγίας για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών (ΝΙS), το οποίο αφορά τη λεγόμενη “διαδικτυακή ουδετερότητα”. Το σχέδιο της Οδηγίας, που, ήδη, έχει εγείρει διαφωνίες στο εσωτερικό της Ε.Ε., συζητείται, επί του παρόντος, σε συνεδριάσεις τριμερούς διαλόγου με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τη λετονική Προεδρία να διαπραγματεύεται με το Κοινοβούλιο εξ ονόματος του Συμβουλίου. Στόχος του σχεδίου Οδηγίας, το οποίο για να γίνει νομοθετική πράξη είναι απαραίτητο να εγκριθεί και από το Κοινοβούλιο και από το Συμβούλιο, είναι να δημιουργηθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού με τη θέσπιση εναρμονισμένων κανόνων, που ισχύουν σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.

Στόχος της πρότασης είναι να δημιουργηθεί ένα ασφαλές και αξιόπιστο ψηφιακό περιβάλλον στην Ε.Ε.Οι προτεινόμενοι κανόνες, που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης, επιβάλλουν, μεταξύ άλλων, ένα ελάχιστο επίπεδο ασφάλειας για τις ψηφιακές τεχνολογίες, τα δίκτυα και τις υπηρεσίες σε όλα τα κράτη -  μέλη. Συγκεκριμένα, το σχέδιο Οδηγίας θα απαιτεί από όλα τα κράτη - μέλη της Ε.Ε., τις βασικές εταιρείες του Διαδικτύου και τους φορείς υποδομής, όπως πλατφόρμες ηλεκτρονικού εμπορίου, κοινωνικά δίκτυα και υπηρεσίες μεταφορών, τραπεζικών συναλλαγών και υγείας, να διασφαλίσουν ένα ασφαλές και αξιόπιστο ψηφιακό περιβάλλον σε όλη την Ε.Ε.

Στη βάση αυτού, προτείνεται να καταστεί υποχρεωτική, για ορισμένες επιχειρήσεις και οργανισμούς, η αναφορά σοβαρών περιστατικών στον κυβερνοχώρο. Η υποχρέωση αναφοράς περιστατικών, που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια, αφορά τις μηχανές αναζήτησης, τους παρόχους υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους, τα κοινωνικά δίκτυα, τις δημόσιες διοικήσεις, τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες, όπως το PayPal και τους σημαντικούς δικτυακούς τόπους ηλεκτρονικού εμπορίου, όπως την Amazon.

Εθνικές Αρχές
Μεταξύ των προτεινόμενων μέτρων περιλαμβάνεται, επίσης, η απαίτηση, προς τα κράτη - μέλη  να υιοθετήσουν να ορίσουν μια εθνική αρχή NIS, με επαρκείς πόρους για την πρόληψη, το χειρισμό και την αντιμετώπιση των σχετικών κινδύνων και περιστατικών. Επίσης, προτείνεται η δημιουργία ενός μηχανισμού συνεργασίας μεταξύ των κρατών - μελών και της Επιτροπής, με σκοπό την από κοινού διαβίβαση έγκαιρων προειδοποιήσεων σχετικά με κινδύνους και περιστατικά, την ανταλλαγή πληροφοριών και την αντιμετώπιση απειλών και περιστατικών.

Αντιδράσεις
Οι αντιδράσεις, που έχει προκαλέσει ο υπό συζήτηση Κανονισμός, στηρίζονται στο σκεπτικό ότι αυτή η υποχρέωση αναφοράς περιστατικών ασφαλείας στον κυβερνοχώρο ανοίγει το δρόμο για περιορισμούς στην κίνηση των δεδομένων στα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα της Ευρώπης. Και αυτό καθώς, όπως υποστηρίζουν, αυτή η πρόβλεψη δίνει το δικαίωμα στους παρόχους ηλεκτρονικών επικοινωνιών να περιορίζουν την κίνηση στα δίκτυα τους, εάν και εφόσον παρατηρείται συμφόρηση στην κυκλοφορία των δεδομένων.

Σύμφωνα με το σκεπτικό αυτό, οι πάροχοι θα μπορούν να μπλοκάρουν ιστοσελίδες, να επιβραδύνουν τη διαδικτυακή κίνηση ή να προσφέρουν σε εταιρείες τη δυνατότητα να εξασφαλίζουν προτεραιότητα στο Web traffic τους σε σχέση με άλλες, έναντι υψηλότερης αμοιβής, στο πλαίσιο σχετικών συμφωνιών, που έχουν ως αποτέλεσμα την ύπαρξη λωρίδων ταχείας κυκλοφορίας στο Διαδίκτυο.