Ο θάνατος της Νέας Αριστεράς σε πρώην συντρόφους της μοιάζει άδοξος, σε εχθρικούς απέναντί της γελοίος, στους αδιάφορους αναπόφευκτος και στους ουδέτερους κουραστικός.